Mijn pogingen

We hebben allemaal wel al eens een slechte dag. Voor sommige onder ons is dit een slecht week, maand of zelfs jaar. Aangezien mentale problemen anno 2021 nog altijd taboe zijn is het dringend nodig deze bespreekbaarder te maken. We moeten het taboe doorprikken. Naar aanleiding van afgelopen vrijdag, of 10 september, zelfmoordpreventie dag, doorprik ik mijn taboe. Of beter, ik deel voor de tweede keer het verhaal achter mijn vier pogingen.

zelfmoord

In de periode dat ik met mijn ex-partner samen was ondernam ik vier keer een zelfmoordpoging. Niet mijn trotste momenten maar ze weerspiegelen wel de duisternis die er in die jaren om mij hing. Deze pogingen begonnen vlak na de start van het fysieke geweld en eindigde toen ik bij hem wegging. Wou ik dood? Nee absoluut niet. Wou ik dat het misbruik en de mishandelingen stopte? Ja, volledig. Ze waren een schreeuw om hulp. Ze waren momenten waarop ik alles wou vertellen maar nog te diep in de isolatie zat dat het mijn enige uitweg leek.

Als je het wilt, dan ben je dood. Maar in mijn opinie ondernemen we een poging als schreeuw om hulp en niet om effectief de pijp uit te gaan.

Als ik effectief het leven achter mij had willen laten, dan had ik dat gedaan. Maar dat wou ik niet, ik wou hulp krijgen. En als ik volkomen eerlijk moet zijn dan moet je weten dat zo een poging best pijnlijk is. Dus laten we met zen allen afspreken dat als we het gevoel hebben dat we geen uitweg meer zien elkaar bellen? Of opzoek gaan naar hulp?

Waarom

De reden waarom is overduidelijk mijn ex-partner. Op die momenten gaf ik er natuurlijk een andere uitleg aan. Zoals de scheiding van mijn ouders, problemen op school,… Noem het op, elk klein issue was genoeg als “reden”. Maar deze verhulde de pijnlijke waarheid: het jarenlange misbruik dat verandert was in trauma.

Zijn reactie? Dom, ik had iets doms en belachelijk gedaan. Mijn leven was toch zo goed en rooskleurig. Allesbehalve, maar als je zelf de oorzaak bent zie je het verband niet gok ik. Daarnaast had hij een extra wapen gevonden. Hadden we een ruzie en sloeg hij dan kreeg ik ” Wat ga je doen, jezelf nog eens van het leven beroven” naar mijn hoofd geslingerd. Tegelijk mocht ik van hem niet sterven, nee hij zou me helpen gelukkig te worden. Wat een grote grap was want binnen de kortste keren begonnen de gruwelen opnieuw. Waardoor ik in een vicieuze cirkel belandde. Moest ik niet ontsnapt zijn dan vrees ik soms wel eens dat een vijfde poging het einde had kunnen betekenen.

Dankbaar

Als ik vandaag terugkijk dan ben ik dankbaar. Dankbaar dat ik het overleefde. Dankbaar dat ik al die mooie momenten toch mocht meemaken. Van opnieuw liefde vinden tot het eerste echte verjaardagsfeestje met mijn vrienden en familie. Het laat me dankbaar zijn voor het leven dat ik gekregen heb. En misschien het belangrijkste, ik laat hem niet winnen. Ik laat hem mijn levenslust nooit meer ontnemen.

Zelfs op mijn moeilijkste dagen vecht ik. Zelfmoord zal nooit nog een optie zijn want dat “geluk” gun ik hem niet. Aan het einde van de rit zal ik diegene zijn die lacht en gelukkig is. Die gedachte is voor mij de grootste drijfveer om elke dag opnieuw het beste er van te maken.

Advies

Spijtig genoeg is er geen kant-en-klare oplossing voor geluk of ter preventie van zelfmoord. Maar een beetje advies kan nooit kwaad. Daarom deel ik mijn “advies”. Maar onthoud wel dat dit advies is, uiteindelijk moet ieder van ons uitzoeken wat voor hem/haar werkt en wat niet.

In eerste instantie is acceptatie dat niet elke dag een goede hoeft te zijn een goed begin. We hoeven niet 24/7 gelukkige glitterende eenhorns te zijn. Daarnaast helpt een vertrouwenspersoon. Dit kan zijn in de vorm van een psycholoog, psychiater, therapeut, of een goede vriend/vriendin. Iemand die jij vertrouwt en waar jij je veilig bij voelt.

Daarnaast zijn er voor mij een reeks korte termijn hulpmiddelen. Denk maar aan retail therapy, eten, je favoriete serie bingewatchen. Ze helpen om mij even op te peppen en rust te brengen. Maar het grote gevaar is om hier te lang op te vertrouwen. Ze zorgen voor een korte boost maar als je je issues niet oplost dan beland je na een tijdje weer in die put. Geloof me, ik weet hoe moeilijk en confronterend hulp zoeken is. Maar het is wel het beste medicijn om beter te worden.

Flair

Zoals je in mijn intro las deed ik al eens eerder mijn verhaal. Dit deed ik in het online magazine van Flair. Hier is waar mijn verhaal begon. Indien je geïnteresseerd bent, dan kan je via deze link mijn eerste verhaal lezen. Maar voor je weg surft zou ik nog enkele zaken willen benadrukken.

Zelfmoord is geen lachertje, het is doodserieus. Ik heb met mijn pogingen vrede genomen en gebruik humor en mijn stem om er iets positief van te maken. Dit geld misschien niet voor jou. Onthoud dan dat er altijd mensen zijn die je graag zien. Je bent nooit alleen. Dat beloof ik. Heb je nood aan een babbel? Bel je vertrouwenspersoon. Indien je het hier moeilijk mee hebt kan je altijd bellen naar de zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813. Daarnaast kan je me ook altijd contacteren via sociale media of het contactformulier, want ook mijn deur staat open voor jou.

Een gedachte over “Mijn pogingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s