Angsten overwinnen

Je kent misschien het gevoel nog wel van die allereerste schooldag. Of deze nu vorig jaar was, 10 jaar geleden of in een ander tijdperk. We herrinerreren nog wel de tranen die vloeide bij onze ouders, het gejoel op de speelplaats en vooral de angst. Een compleet nieuwe omgeving met nieuwe mensen. In een grote wereld die achteraf niet zo groot bleek te zijn. We overwonnen onze angst en leerde een belangrijke eigenschap: angst overwinnen.

School

Ondertussen drie jaar geleden startte ik de opleiding Marketing op Karel de Grote. Dit deed ik niet alleen, mijn ex-partner volgde mij mee naar de opleiding en de school. Waarbij de mishandelingen automatisch mee volgden. Op de dag dat ik hem verliet hadden we al twee en een half jaar van onze opleiding er samen opzitten. Zoals je al kan raden is hij de zijne moeten stoppen vanwege zijn nieuwe onderkomen in de gevangenis. Maar hoe zag mijn traject en toekomst er uit?

Initieel wou ik zoveel mogelijk vakken blijven volgen en mijn jaar afmaken zoals gepland. Al snel had ik door dat ik daarmee te veel vroeg van mijn lichaam. In die periode, november/december, besloot ik dan ook om enkel mijn verplichte vakken en stage af te maken. Met de hoop dat tegen augustus mijn mentale gezondheid weer op de rails zou zijn.

Andere weg

Maanden gingen voorbij, ik deed het minimum aan examens, presenteerde mijn eindwerk en slaagde voor mijn stage. Enkel was eind juni mijn mentale gezondheid allesbehalve inorde. Ik had angsten en nachtmerries. Daarnaast bleef het juridisch proces aanslepen en was er geen zicht op een eindpunt. Nogmaals besloot ik mijn school carrière op de lange baan te schuiven.

Tijdens de periode van de herexamens begon het idee om te stoppen op de voorgrond te komen. De confrontatie met school, de campus en de vakken boezemde me angst in. Het voelde als een hel op aarde aan om dagelijks met de herinneringen geconfronteerd te worden.  En hoe meer ik er over dacht, hoe meer het leek het alsof ik gelukkiger zou worden van stoppen dan een laatste inspanning te doen.

Mentor

Ik was begin september dan ook overtuigd om te stoppen en te gaan werken. Ik solliciteerde op verschillende functies die ik voor even wel zag zitten. Toevallig tijdens een etentje bij mijn nonkel kwam het onderwerp ter spraken. Wat me liet nadenken over mijn keuze en toekomst. Hierdoor besloot ik iemand uit het werkveld te contacteren. 

Na een lang gesprek viel de keuze dan toch. Ik zou het toch proberen. De argumenten of het advies waren gelijkaardig aan dat van mijn nonkel. Al waren er wel enkele cruciale punten die mij van koers lieten veranderen. Maar de belangrijkste was misschien wel dat ik hem niet mocht laten winnen. Ik wil mijn ex-partner ook mijn toekomst niet laten beïnvloeden. Hij heeft me genoeg ontnomen. Maar niet genoeg om mij klein te krijgen. Dat geluk gun ik hem niet.

De eerste schooldag

Hoe mijn pad zal lopen daar heb ik geen idee van. Ik weet enkel dat ik deze keer beter gewapend en gemotiveerd ben. Ik laat hem niet winnen, en ondanks dat hij vond dat ik er niets van kon. Zal ik laten zien dat ik het wél kan. Dat ik een fantastische marketeer zal worden. Meer zelfs ik doe het voor mijzelf. Want voor het eerst in al die jaren geloof ik er in. Nu blijft enkel de hamvraag: hoe was mijn eerste dag?

Die eerste schooldag, afgelopen maandag, was zeer spannend. Ik was net weer dat kleine meisje in die grote wereld. Ik moest weer mijn angsten overwinnen. Waren de afgelopen dagen makkelijk? Allesbehalve, ze zogen me leeg zowel fysiek als mentaal. Al ben ik wel trots, trots dat ik ondanks alles probeer. Dat ik ondanks alles kijk naar de toekomst. En de toekomst? Die ziet er veelbelovend uit.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s