Kleine gelukjes

Ik heb uren naar mijn computerscherm gestaard. Mijn ziel was leeg. De zin om te schrijven ver te zoeken. Bijna gaf ik het op, echt waar. En toch, plots, dinsdagavond rond een uur of acht kwam de inspiratie. Of eerder de moed, de kracht. Noem het wat je wil. Maar in een plotse bui van positiviteit besloot ik mijn week te delen. Inclusief de pieken en dalen.

Slechte week

Mijn blog week begon als een slechte week. Op woensdagavond had ik mijn allereerste auto-ongeluk. Nota bena op letterlijk vijf minuten van het thuisfront. Achteraf viel het al bij al mee en kwam ik er vanaf met een beschadigde bumper, whiplash en een extra mini trauma. Maar niettemin was de toon van mijn week gezet.

In de afgelopen dagen vergat ik mijn parkeerschijf. Waardoor ik meteen mijn eerste parkeerboete mocht ontvangen. Bovendien lieten mijn trouwe Airpods het afweten. Door eigen fout, maar soit. En zo kan ik nog wel even doorgang. Om mijn punt te maken, het leek de hele week wel vrijdag de dertiende.

Met mijn mentale gezondheid was het even slecht gesteld. Alle emoties in het gamma kwamen voorbij. Er waren zelfs momenten waarop ik binnen de vijf minuten van super gelukkig naar doodongelukkig ging. Mijn emoties waren overal en nergens. Mijn huisgenoten werden onder gesnotterd en misschien zelfs afgesnauwd. Niemand kon dus ontkomen aan mijn slechte week.

Kleine gelukjes

Hoe meer de dagen voorbij gingen, hoe leger mijn ziel werd. Elk klein verschil in planning of onverwachtheid liet me veranderen in een boos monster. De trein die vertraging had was bij wijze van spreken rede genoeg om mijn emoties te laten omslaan naar een kwade geïrriteerde versie van mijzelf.

Mijn emoties swingde de pan uit. Ik kon niet meer met mijzelf leven. Dus besloot ik het roer om te gooien. Of beter de negatieve emoties om te zetten in positieve.

Om eerlijk te zijn was mijn week wel meer dan enkel slechte dagen. Zo waren er meermaals kleine gelukjes. Van een etentje met mijn wederhelft tot een Starbucks koffie. Met jawel, mijn naam correct geschreven. Ik stond weer stil bij de bijzondere momenten in ons mensenleven.

Veel te vaak storten we onszelf in de volgende afspraak, taak of verplichting. Zonder tijd te nemen om stil te staan bij de mooie dingen. De dingen die ons kracht geven.

Huiswerk

Nee, we zitten niet meer in de lagere school of het middelbaar. Maar ja, ik geef je toch huiswerk mee. Geen zorgen, ik geef het ook aan mijzelf. Zoals je merkt is de blog van vandaag korter als normaal en iets minder gestructureerd als anders. En toch, ook vandaag geef ik je naast huiswerk en les mee.

Heel de week heb ik geprobeerd een zinvol blogbericht te schrijven. Maar zoals het leven gaat moest ik constateren dat niet altijd alles gaat zoals gepland. Mijn batterijen waren leeg. En dat is oké, het is oké om even de batterijen te laten leeglopen. Maar, nu kom ik op het huiswerk, je moet ze ook opladen.

Dus, lieve lezer, lieve medemens, mijn taak voor jou: laad je batterij op. Neem de komende week de tijd om even stil te staan bij de kleine gelukjes in het leven. Neem de tijd om tot rust te komen en iets te doen dat je graag doet. Als jullie, jij, of wie je ook bent belooft om je huiswerk te doen. Dan beloof ik dat ook!

Ik laat alvast mijn badje lopen en ik zie je volgende week terug. Met opgeladen batterijen en spannend nieuws!

Een gedachte over “Kleine gelukjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s