Vrijheid

Afgelopen week was een week gevuld met mijlpalen. Niet enkel vierde ik mijn eerste jaar van vrijheid maar daarnaast vierde ik ook het einde van de gerechtelijke procedure. Want na bijna een jaar kreeg ik eindelijk het verlossend bericht van mijn advocaat. Vandaag sluit ik symbolisch een hoofdstuk af. Meer nog, samen met jullie, begin ik een nieuw.

black background with yellow text overaly

1 jaar vrijheid

Afgelopen zaterdag, 20 november, vierde ik mijn eerste jaar vrijheid. Als ik er op terugkijk was het beste een bewogen jaar. Ik herinner me de bewuste avond nog zo goed. Het punt waar mijn verhaal en mijn zoektocht naar gerechtigheid begon. Van een ruzie tot brut geweld tot mijn ontsnapping en de aankomst in mijn veilige thuisnest.

Nu, meer dan een jaar verder, ben ik best trots op de stappen die ik gezet heb. Niet enkel in mijn verwerkingsproces maar ook op privé vlak. Ik startte mijn zoektocht zonder einddoel. Op weg op een onbekend pad om uit te komen waar ik vandaag ben. Ondanks de verschillende hobbels op de weg.

Ik ben trots op mijzelf om al die dingen die ik zelf bereikt heb. Ik volgde mijn dromen en begon een blog. Daarnaast liet ik mijn trauma me niet tegenhouden op opnieuw liefde te vinden of om nieuwe vrienden te maken. Elke dag was een nieuwe uitdaging. En als ik morgen opsta zal het ook een nieuwe uitdaging zijn. Maar noem me optimistisch als ik ervan overtuigd ben dat elke dag een minder grote uitdaging zal worden.

Vrijheid teruggewonnen

En vanmorgen, dinsdagmorgen rond een uur of 10 kreeg ik de verlossende mail. Na bijna een jaar stopte de nachtmerrie. Ik kreeg mijn leven terug. Meer nog ik kreeg erkenning. Het was zo een goed gevoel. En toch, als ik eerlijk moet zijn was de opluchting minder groot dan ik verwacht had.

Versta me niet verkeerd, ik ben dolgelukkig dat mijn ex-partner de komende jaren in een psychiatrische instelling zal verblijven. Niet voor mijzelf, maar voor het beschermen van de maatschappij. Maar het afgelopen jaar leefde ik toe naar dat verlossende moment. In mijn verwachtingen was het een groot eindpunt, een afsluit. Maar zo voelt het niet, of toch niet volledig.

Dus ik dacht na, analyseerde elke stap en kwam tot de conclusie dat de belangrijkste component om alles af te sluiten niet de uitspraak van een rechtbank was. Maar dat het eerder de verwerking van alle gruwelen zal zijn.

Maar dat is oké, ik heb er vrede mee genomen dat het jarenlange misbruik, ongewenst, een deel van mij geworden is. En dat het best wel een hele poos kan duren voor ik dat deel accepteer en een plaats geef.

Daarnaast blijf ik met vragen achter, veel vragen zelfs. Voornamelijk dan aan de omgeving van mijn ex-partner. Van zaken als ” waarom hielpen jullie me niet als ik om hulp vroeg” tot ” geloven jullie echt zijn versie van de feiten of dat hij onschuldig is na al het waterdichte bewijs”.

Al besef ik vandaag dat zowel de antwoorden en de excuses die ik van mijn ex-partner verlangde als die van mijn ex-omgeving, nooit zal krijgen. Daarom sluit ik dit hoofdstuk graag af met de zelfde woorden als enkele weken geleden aan mijn ex-partner in mijn open brief: “Ik vergeef jullie.”

Ondanks het gestalk, de vieze blikken en ongezonde obsessie voor mijn familie vergeef ik jullie. Ik laat vandaag dat deel van mijn leven achter me. Het is tijd om volledig te breken met het negatieve en te focussen op mijn verwerkingsproces en eigen leven.

Een nieuwe weg

De toekomst is onzeker. Er zijn nog zoveel dingen om te ontdekken. Nog zoveel lessen die ik moet leren. Parallel aan die weg zal mijn verwerkingsproces lopen. Ik heb geen enkel idee wat het vervolg zal zijn. Maar ik ben positief. Ik ben er van overtuigd dat ik opnieuw grenzeloos geluk zal vinden.

Meer nog, ik ben er zeker van dat ik mijn dromen zal waarmaken. En dat ik ooit in de spiegel zal kunnen kijken zonder de ontelbare mishandelingen te zien of de ontelbare ongewenste intimiteiten. Ooit, op een dag, zal ik mijn vrijheid volledig kunnen omarmen. En tot dan? Dan zal ik er het beste van maken. Vandaag sluit ik af met een optimistische kijk op de toekomst, een hoop op beter. En voor vandaag is dat alles wat ik nodig heb.

5 gedachtes over “Vrijheid

  1. Gefeliciteerd met je prachtige overwinning en je mijlpaal! Tijdens het lezen van je verhaal kwam 1 zinnetje in mij op die er niet meer uit wilde: “Iemand vergeven is niet zeggen: wat jij mij aandeed was oké. Het is zeggen: wat jij mij aandeed was NIET oké, maar ik kies ervoor om door te gaan.” (Ooit ergens gelezen op iemands blog).
    Ik wens je heel heel heel heel heel HEEL veel liefde en warmte en energie voor de toekomst. ❤ Wat er ook gebeurt: dit heb je overwonnen

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s