Wie ben ik?

Bijna een derde van mijn leven heb ik gespendeerd met mijn ex-partner. Ik ontmoette hem tijdens één van de meest cruciale ontwikkelingsmomenten in mijn leven: de puberteit. Hij “zag” mij opgroeien van een meisje tot een jongvolwassenvrouw. Maar als ik vandaag in de spiegel kijk vraag ik me af: Hoever heb ik mijzelf gevormd en hoever heeft hij dat gedaan?

Puberteit

Ik leerde hem kennen in de zomer van 2014, vlak voor mijn veertiende verjaardag. Het leven was mooi, zorgeloos. Kortom het leven dat je van een doorsnee tiener kan verwachten. Ik ging naar mijn eerste feestjes, school ging perfect en het leven zag er mooi uit.

De maanden gingen voorbij, het contact met hem werd nauwer en begin 2015 was het officieel. Mijn eerste echte vriendje. Als ik er op terugkijk was het de slechtste keuze die ik ooit genomen heb. Zonder te weten tekende ik bijna mijn doodsvonnis.

Jaren gingen voorbij, stillaan veranderde ik van de sociale vriendelijke Liese naar een stille introverte versie van mijzelf. Mijn interesse in mode en make-up kelderde tot onder het vriespunt. Plots “kreeg” in interesse in gezonde voeding, werd ik vegetariër en zelfs veganist.

Versta me niet verkeerd, het zijn niet allemaal slechte dingen. Maar het worden slechte dingen als je naar de motivatie erachter vraagt. Elk onderdeel, elke interesse, elke vonk van passie die ik de afgelopen jaren verloor en veranderde was onder invloed van hem.

Make-up? Dat was overbodig. Ik had mijn wijsheidstanden laten trekken dus voor de rest was ik “perfect”. Make-up hoefde dan toch niet? Dezelfde krankzinnige redenering volgde voor mijn kledij. Alles wat hem niet aanstond veranderde en vervormde hij tot de persoon die hij wou. Door manipulatie, emotionele chantage en geweld.

Op het einde van de rit was ik mijlenver van het meisje dat ik ooit was. Mijn zelfwaarde en zelfvertrouwen op nul. Mijn identiteit verloren.

Zoektocht

Het afgelopen jaar ben ik dan ook opzoek gegaan naar dat meisje. En pas recent kwam ik erachter dat het een hopeloze zoektocht is. Waarom? Wel omdat die persoon er niet meer is, ze werd gebroken, vermorzeld en voor dood achter gelaten. Het is iets waar ik het de afgelopen tijd enorm moeilijk mee heb.

Ik rouw om de persoon die ik ooit was en had kunnen zijn. Zelfs vandaag trek ik bepaalde acties, passies en verlangens in twijfel omdat er ergens in mijn achterhoofd een stemmetje zit dat bang is. Bang om zichzelf weer te verliezen. Bang dat hij nog steeds effect op haar heeft.

Tegelijk besefte ik ook dat de “ware” ik klaar is om geboren of beter herboren te worden. De “betere” versie. Ik moet accepteren dat ik nooit de oude word. Maar dat hoeft ook niet. Mijn levenspad bracht me ergens anders en dat is oké.

Wie ben ik ?

Maar wie ben ik dan? Als ik rouw om de oude “ik” maar tegelijk ook wacht op de nieuwe “ik”? Dan ben ik Liese, een jonge zelfstandige vrouw met een krachtig verhaal.

Stilaan vind ik mijzelf terug en besef ik dat ondanks hij het geprobeerd heeft, hij me niet verandert heeft. Diep vanbinnen ben ik nog steeds dat onbezorgde jonge meisje. Mijn karaktertrekken blijven onveranderd. Zo blijf ik de goedgelovige, openhartige vrouw die waarschijnlijk te vaak een ander vertrouwt. Maar ook de persoon die door vuur gaat voor haar dierbaren.

Ik blijf de persoon die geïnteresseerd is in make-up en mode. De persoon die een kleine drama-Queen is maar tegelijk ook berensterk. En het belangrijkste van al, ik blijf ik. En meer hoeft dat niet te zijn.

8 gedachtes over “Wie ben ik?

  1. Shanna

    Lieve Liese,

    Eerst en vooral wil ik je proficiat wensen met je blog en de persoonlijke ontwikkeling die je hebt doorgemaakt. Ik ben echt onder de indruk dat je op zo’n jonge leeftijd al over zulke inzichten en wijsheid beschikt.
    Wat je schrijft, is heel herkenbaar. Voor mij is het al ruim negen jaar geleden dat ik uit een gelijkaardige situatie ontsnapt ben, maar ik worstel nog steeds met dezelfde thema’s als jij. Waarschijnlijk duurde het bij mij zolang omdat ik de problemen niet onder ogen wilde zien of aanpakken. In plaats daarvan wilde ik het verleden vergeten mij volledig op de toekomst richten. Ik besefte echter niet dat een overwerkt verleden je steeds blijft inhalen…
    Ik vind het knap dat jij de confrontatie aangaat en er zo open over schrijft. Doe zou verder, zou ik zeggen. Het is een proces van vallen en opstaan, maar ik heb het gevoel dat je er wel komt.

    Veel liefs,
    een mede-overleefster

    Like

    1. Beste Shanna,

      Bedankt voor je lieve woorden en steun. Ik begrijp maar al te goed dat je de gruwelen niet onder ogen wilt zien en liever je focust op de toekomst. Het is iets wat ik vaak ook doe. Zoals je zegt haalt het verleden je altijd in. Op die momenten probeer ik te reflecteren en vooral het een plaats te geven. Iemand zei me ooit “Je moet hem niet laten winnen en het juist wel doen”. Voor mij helpt het om elke dag te vechten. Ik hoop uit de grond van mij hart dat je ooit je eigen trauma een plekje kan geven en iemand hebt/vind die je de liefde geeft die je verdient! Wij overlevers komen er allemaal ooit wel, daar ben ik van overtuigd. Tot slot, wees trots op jezelf! Veel liefs, Liese

      Like

  2. Annoniem

    Jij leefde net als ik gevangenschap bij een narcist veel mensen kennen en vooral herkennen het gedrag van een narcist meestal als we het beseffen is het bijna te laat. Nog eens bedankt het heeft me deugd gedaan er eens na al die jaren iets over kwijt te kunnen. Mvg….

    Like

  3. “Wel omdat die persoon er niet meer is, ze werd gebroken, vermorzeld en voor dood achter gelaten.” – Dit raakt me echt zo diep! Ik word er enorm verdrietig van.
    Dat meisje zit namelijk nog steeds in jou, ze wacht gewoon tot het tijd is om weer tevoorschijn te komen! Ze was verstopt, maar dat is oké, logisch ook gezien de omstandigheden. Maar je raakt haar nooit écht kwijt!
    Waar je gelukkig ook weer mee afsluit, want jij bent inderdaad jij. Jouw kern gaat nooit verloren, want die leeft in JOU en niet in een ander. Ik sluit me verder helemaal aan bij Shanna. Wat bijzonder en knap en sterk dat je op zo’n jonge leeftijd al deze inzichten hebt. De weg ernaartoe had stukken mooier gemogen, maar wat ben jij een mooi mens.

    Like

Laat een reactie achter op Shanna Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s