Gelukkig alleen

Meestal hoef ik maar een zin te starten en de woorden volgen meteen. Emoties leiden me dan tot een eindpunt. Maar deze week is het iets anders. Deze week denk ik na over de woorden die volgen, ik neem ze in overweging als een soort zelfreflectie. Deze week neem ik niets minder als mijn eigen geluk onder de loep.

Zelfreflectie

Soms kijk ik in de spiegel, letterlijk, en dan denk ik na. Analyseer ik de situatie en mijn leven. De afgelopen tijd gebeurt dat vaker dan “normaal”. En de oorzaak daarvan is redelijk duidelijk: ik ben niet gelukkig.

Het is me beginnen opvallen dat mijn emoties de pan uit swingen. Van extreme hoogtes naar extreme laagtes. Veel frequenter heb ik huilbuien, paniekaanvallen en een verdwenen eetlust. Het zijn stuk voor stuk signalen waarmee mijn lichaam me zegt ” Liese ga op de rem staan en herpak je”.

Veel te lang heb ik geprobeerd die signalen te negeren. Veel te lang bleef ik over mijn eigen grenzen gaan. Zowel mentaal als fysiek. Ter compensatie van uitstelgedrag bleef ik langer op of onderdrukte ik mijn paniekaanvallen. Met allemaal hetzelfde resultaat: een miserabel gevoel.

Dus ik keek in de spiegel, ik keek naar mijzelf, de dingen die ik deed. Ik reflecteerde over mijn gewoontes, gedragspatronen en mijn persoonlijkheid. En om eerlijk te zijn is het best confronterend. Want je geeft niet graag toe dat je ook mindere kanten hebt of dat je er wel eens naast durft te zitten.

Maar ik realiseerde me ook dat ik deels ongelukkig was omdat ik mijn geluk liet afhangen van factoren zoals school, vrienden en liefde. Van het moment dat één factor wegviel, veranderde of onder druk kwam te staan, switchte mijn gevoel. Die realisatie deed me ook inzien dat ik moest leren om gelukkig te zijn op men eentje.

Zorgen voor je eigen geluk

Ik besef heel goed dat het bijna een karaktertrek is geworden om te leunen op anderen om zelf gelukkig te zijn. Dat deed ik vroeger al als kind, de waardering en erkenning van een anders was belangrijker dan de erkenning die ik mijzelf gaf. Het gevoel dat geluk afhangt van een ander werd enkel maar versterkt door mijn ex-partner.

Zijn gedrag van aantrekken en afstoten, controleren van mijn leven en geluk versterkte die “eigenschap” elke keer opnieuw. Waardoor ik na mijn ontsnapping vrij snel stortte in een leven gevuld met vrienden, familie en flirts. Ik ging opzoek naar andere factoren die mijn geluk zouden beïnvloeden. Allemaal maar om er zelf niet voor in te staan.

Uiteindelijk besefte ik dat het niet verder kon. Dat het uitzichtloos werd. Ik besefte dat ik het hef in eigen handen moest nemen en zelf zou moeten zorgen voor mijn eigen geluk.

Gelukkig alleen

Een belangrijke levensles voor iedereen is om gelukkig te zijn op je eentje. Jij bent de hoofdrol in jouw verhaal. Je schrijft zelf de tekst, bedenkt het plot en voert het uit. Dus waarom zou je dan één van de belangrijkste dingen, je geluk, overlaten aan een gastrol in het verhaal?

Gelukkig zijn op je eentje is allesbehalve gemakkelijk, het is confronterend, pijnlijk en je zou het bijna opgeven. Ik geef toe dat er geregeld momenten zijn waarop ik s’avonds laat mijzelf in slaap huil en dat dat verschrikkelijk veel pijn doet.

Maar ik geef ook toe dat het bevrijdend is, leuk. Meer nog het helpt mij om op zoek te gaan naar wie ik ben. Concreet deed ik dat door bijvoorbeeld een nieuwe hobby uit te testen: fitness.

En ik hoor je al denken ” nee danku”. Maar hoor me uit, ik voel me goed, vrij, als ik de loopband onder mijn voeten voel en mijn hartslag zo hoog is dat mijn hoofd wel leeg moet zijn. Ik laat er even al mijn zorgen door los. En dat is het belangrijkste, dat je dingen doet die je hoofd leeg maken of je extra ademruimte geven. Meer nog je moet opzoek gaan naar de dingen die jou als individu energie geven.

Dus ik kijk weer in de spiegel, en ik zie een lichtpuntje. Ik zie hoop. Stillaan vind ik een weg naar mijn eigen geluk. Stillaan voel ik me niet zo alleen als ik in men eentje ben. En stillaan neem ik genoeg met wie ik ben. Want op het einde van de de rit is dat het enige dat telt: ben jij gelukkig met jezelf. En als ik zelf een antwoord moet geven op de vraag dan zeg ik: “Ja, het komt stillaan, ik ben er niet maar ik kom er wel”.

6 gedachtes over “Gelukkig alleen

  1. Je leert jezelf pas kennen als je alleen bent. En hoewel veel mensen daar wat bang voor lijken te zijn, raad ik het iedereen aan, want je bent altijd zoveel méér dan je ooit dacht.
    Ik was een tijdje ziek, dus ik loop een week achter. Maar desondanks wens ik je alsnog een goed 2022. Ik hoop dat je in dit jaar rust vindt, heling, en heel veel geluk ❤

    Like

  2. Sarah Vander Vliet

    Dag lieve liese,

    Zo mooi geschreven, weet dat je meter heel veel bewondering heeft voor jouw, Dat je door jouw blog zo teksten van uit je hart schrijft waar veel andere mensen moed kunnen uitputte. Goed bezig liefste metekindje.

    een fiere meter

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s