oneerlijk

In de afgelopen week zag ik een quote passeren van een mede-overlever. Het ging erover dat je als slachtoffer niet graag het woord oneerlijk in de mond neemt. Je wilt niet beschouwd worden als die persoon die zelfmedelijden met zichzelf heeft. Maar wat als je het zo niet moet bekijken? Wat als het wél oké is om zelfmedelijden te hebben en de situatie oneerlijk te vinden?

Kwaad

De laatste tijd merk ik dat ik meer en meer in het reine kom met mijn mishandeling/partnergeweld/misbruik. Na meer als een jaar verwijderde ik eindelijk zijn sms’jes. Ik verwijderde daarmee en onnodige connectie, machtpositie van hem naar mij toe.

Tegelijk merk ik ook dat ik vaker kwaad en gefrustreerd ben om wat er gebeurt is. Kwaad om het leven dat me ontnomen is. Want hoe zeg ik sorry tegen dat jonge bange meisje dat haar lichaam en geest verkocht aan de duivel? Hoe zeg ik sorry tegen mijn ziel die misbruikt en verwoest werd?

En het antwoord is, dat doe ik niet. Dat gaat niet. Ik kan haar enkel maar beschermen tegen komende gruwelen, komende pijn, komende verwoesting. Ik ben zo kwaad, razend omdat ondanks dat hij de dader is, ik de prijs betaal.

We grappen er wel eens thuis over dat zijn huidige verblijfplaats beter is als zijn levensomstandigheden in zijn ouderlijke woning. En het erge? Het klopt ook, hij merkt er waarschijnlijk niets van. Nog erger, hij beseft waarschijnlijk niet eens hoe groot de onomkeerbare schade is die hij aangericht heeft.

Oneerlijk

Het is oneerlijk dat ik elk aspect in mijn leven heb moeten aanpassen aan mijn trauma, gewild en ongewild. Het is oneerlijk dat ik dag in dag uit moet vechten tegen de overlevingsmechanisme die de restanten zijn van zijn gruwelen.

The worst part is he truly believes he did nothing wrong and he’ll never understand the magnitude of the damage that he caused.

Het is oneerlijk dat hij nooit de impact zal zien. Elke keer circuleer ik terug naar mijn confrontatie met hem. Gedurende de hele zitting ( in de rechtbank) kikte hij niet. Niet bij de feiten, niet bij mijn gehuil, niet bij mijn verklaring. Die hele tijd heb ik hem geen seconde uit het oog verloren, in de hoop enig teken van spijt te bespeuren, maar dat kwam niet. De enige reactie die hij maakte was als het over zijn eigen mentale gezondheid ging, klootzak.

“Laat me even”

Voor misschien de eerste keer in de geschiedenis van mijn blog sluit ik niet af met een vrolijke, positieve levensles. Voor een keertje wil ik is niet die sterke, moedige Liese zijn. Voor even wil ik de menselijke Liese zijn die een slechte dag heeft. De Liese die ook de harde waarheid durft te vertellen, want het is verdomd oneerlijk.

Vandaag laat ik het toe om even in zelfmedelijden te zwemmen, te rouwen, te wenen. Vandaag laat ik het toe om mijn kwetsbare kant te tonen. Want de waarheid is dat niet alles rozengeur en mannenschijn is. De waarheid is ook dat mijn verwerkingsproces in ups en downs gaat, maar dat is volledig oké.

Dus vandaag zet ik die ene sad song wat harder, vandaag denk ik even niet aan alle anderen. Maar vandaag denk ik aan mij. Vandaag denk ik “Verdomd ja dat was oneerlijk”. Maar vandaag denk ik ook ” Kop op”. Want na vandaag zijn mijn batterijen weer even opgeladen, de waterputten geleegd. En morgen? Ben ik sterker als ooit.

Tot slot wil ik deze rare week afsluiten met een enorme dikke vette merci! Merci aan ieder van jullie die week in week uit mijn blog volgen. De trouwe lezers, de sporadische lezers, de toevallige passanten. Bedankt aan jullie allemaal!

2 gedachtes over “oneerlijk

  1. Dankjewel dat je dit met ons deelt. Dankjewel dat je elke week oprecht en eerlijk bent. En dat je, boven alles, jezelf bent. Daar hoort zelfmedelijden soms ook bij. Het mag er zijn, zodat het niet hoeft te blijven. Maar onthoud dat het meest oneerlijke aan dit verhaal is, dat JIJ bent ontsnapt, dat JIJ je vrijheid terug hebt en werkt aan een succesvol leven, vol liefde en positiviteit, terwijl hij nooit méér zal worden dan de klootzak die hij nu al is. Je bent hem ontgroeid. Veel liefde en sterkte voor jou, Liese ❤

    Like

Laat een reactie achter op Christiane Heylen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s