Grenzen aangeven

Grenzen aangeven is een gegeven waar ik nooit echt goed in ben geweest. Als persoon die graag een ander helpt val ik snel in de gewoonte om mijn eigen grenzen of wensen te verschuiven om de tegenpartij gelukkig te maken. Een “simpele” nee is niet altijd zo eenvoudig als het lijkt. Maar vandaag breng ik daar verandering in.

“Nee”

Nee kan breed geïnterpreteerd worden. Het kan gaan van een (school)project waar je plots een extra taak moet doen, een extra shift op het werk terwijl je even tijd nodig hebt of nee tegen ongewenste intimiteiten.

Maar wat de situatie ook is, als je een grens aangeeft dan is nee nee en moet de andere partij hier respect voor hebben. In een ideale wereld zouden we met zen allen onze grenzen aangeven en de grenzen van een ander respecteren.

Spijtig genoeg leven we niet in zo een ideale wereld. Dagdagelijks laten we anderen over onze grenzen gaan of geven we ze niet eens aan. En met die twee gegeven situaties wordt ik bijna dagdagelijks geconfronteerd.

Het probleem is veel vroeger ontstaan als vandaag, vorige week of vorig jaar. Het gaat terug naar mijn jeugd. Waar ik eerst als kind geleerd werd dat mijn grenzen aangeven niet altijd prioriteit had. Door op te groeien in een gewelddadig gezin vielen er taken op mijn schouders die ik nooit had moeten dragen. Waardoor ik al snel een gevoel van verantwoordelijkheid ontwikkelde. Wat dan later uitmondde in het gevoel dat ik moeilijk kon nee zeggen als er me iets gevraagd werd.

Daarnaast verslechterde het kunnen aangeven van mijn grenzen tijdens de relatie met mijn ex-partner. Zoals mijn verhaal met hem begon, begon alles onschuldig. Van een “nee ik heb geen zin in seks” die compleet genegeerd en omgepraat tot vingers die in mijn vagina of andere lichaamsdelen werden gestoken zonder toestemming.

Naast het seksueel grensoverschrijdend gedrag gebeurde dit ook mentaal. Omdat ik in zijn ogen niet geluisterd had werd ik zijn persoonlijk werkpaard. ” Maak me iets te eten”, ” Maak mijn schoolwerk”,… Waarbij ik telkens ja moest zeggen. Als ik dan toch zelden mijn grens aangaf en nee zei ontstond er meteen ruzie.

In diezelfde analogie van hoe het trekken van mijn wijsheidstanden een fout was waarvoor ik seksueel moest boeten. Was het ook een reden om constant over mijn grenzen te gaan. Die ervaringen in combinatie met mijn jeugdtrauma leidde tot de persoon die ik nu ben. Iemand die moeilijk haar grenzen aangeeft en iemand die confrontaties daarbij liever zolang mogelijk uit de weg gaat.

Gevolgen

Je kan eens afwijken van je grens als het bijvoorbeeld gaat over de plek om uit eten te gaan met je vrienden. Maar als het over “harde” grenzen gaat zoals je lichaam, je mentale gezondheid of iets anders belangrijk voor jou, dan moet je die bewaken.

Zelf ben ik nooit goed geweest in de mijne te bewaken. Waardoor ik bijvoorbeeld mijn hele schoolcarrière vaker die extra taak op mij nam dan nodig was. Of waardoor ik op mijn studentenjob soms weekenden van 25-30 uur draaide om het personeelstekort op te vullen.

Dus het kan lijken dat het onschuldig begint maar uiteindelijk laat je constant over je heen lopen. Wat je zal meedragen voor de rest van je leven. Waardoor je uiteindelijk ofwel ongelukkig word en ofwel ontploft als een tikkende tijdbom.

Dat laatste gevolg klinkt dan voor mij dan weer zeer herkenbaar. Heel vaak laat ik situaties aanslepen tot mijn spreekwoordelijke emmer overloopt. Zo liet ik in mijn relatie het misbruik aanslepen tot ik op sommige momenten ontplofte en voor mijzelf opkwam. Maar eens die emmer leeg was en hij mij met lieve woorden en lege beloftes suste begon de vicieuze cirkel opnieuw.

En ook dat speelt zich af tijdens andere aspecten in mijn leven. Meer nog, mijn grenzen niet aangeven vloeit ook voort uit een ontbrekende eigenliefde. Want ben ik het wel waard om een eigen stem, eigen mening of eigen grens te hebben? En het antwoord is zeer duidelijk: ja!

Grenzen aangeven

Ik besef dat nee zeggen en daarbij mijn grenzen aangeven allesbehalve mijn sterkte kant is. En je kan denken ” Hey Liese maar je probleem erkennen is toch al een goede stap”. Wel dat klopt zeker! Maar het is niet genoeg. Elke keer erken ik mijn probleem wel maar doe ik er niets mee. En zoals het vaak met mijn blogs gaat is vandaag het kantelpunt.

Vandaag doorbreek ik mijn vicieuze cirkel en geef ik mijn grenzen aan. Weliswaar in babystapjes. Maar ik besef dat het tijd is om te groeien en een betere versie van mijzelf te worden. Daarnaast is het ook een les voor anderen. Want zolang je niet zegt dat je iets niet fijn vind ( en dan heb ik het allesbehalve over seksueel grensoverschrijdend gedrag), kan de ander zich ook niet aanpassen.

Dus om af te sluiten beloof ik jullie, en mijzelf, dat ik vanaf vandaag het hef in eigen handen neem. En wel meteen! Hoe dat zal verlopen deel ik graag volgende week met jullie mee.

PS: Over twee weken kan ik jullie groot nieuws meedelen, spannend!

2 gedachtes over “Grenzen aangeven

  1. Sarah

    Beste Liese,

    Hier ben ik weer met een reactie op je wekelijks bericht, Ik heb het ook heel moeilijk met het aangeven van mijn grenzen, ik denk telkens als een persoon iets vraagt aan mij en ik zeg ik heb er geen zin in of ik zeg gewoon nee dat die persoon mij stom gaat vinden of me links gaat laten liggen en niets meer gaat vragen aan mij.

    Maar tegelijk heb ik ook gehoord dat door duidelijk je grenzen aan te geven mensen weten wat ze aan je hebben

    zoals bij alles is het dus een verhaal met vallen en opstaan .Ik steun je alvast in je leerproces. Want ik ben er zeker van dat het je gaat lukken en denk niet als je een negatieve reacties krijgt wat doe ik verkeerd, het is gewoon omdat mensen het niet gewoon zijn dat je je grenzen aangeeft maar na verloop van tijd zullen de mensen weten dat je je grenzen kan aangeven en zal dat zeker en vast aanvaard worden. Veel succes!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    je fiere meter die achter je staat
    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s